Bamboe bos      natuur in indonesiŽ      Theeplantage in de buurt van Bogor

Op 9 november 1926 vertrekt Gerard Taco Faber ( mijn pa, dus ) met de boot de "Grotius" naar IndonesiŽ om bij zijn oom Bouwe in de leer te gaan om het planters-vak te leren kennen.

Gerard ( staand 3e van links ) op de Grotius op weg naar IndiŽ ...

Op 29 maart 1927 vertrekt ook zijn broer Otto met de SS "koningin der Nederlanden" naar IndiŽ.
Na bij enkele thee- en rubberondernemingen gewerkt te hebben, besluiten ze in 1934 om samen de landbouwonderneming "Friesland" op te gaan zetten in Singdanlaya bij Cianjur op 1200 meter hoogte.
De zaken gaan goed. Ze verbouwen groente, fruit en aardappelen. Een groot gedeelte verkopen ze aan de zeevaartmaatschappijen. Later laten ze stamboek koeien uit Nederland over komen als aanvulling op hun bedrijf.
De volgende foto's geven een beknopt beeld van die tijd ....

Gerard en Otto in Cianjur 1930
Gerard en Otto bij een rubber tap Otto met twee paarden Gerard met hond en apen Gerard op zijn kantoor in Pacet Gerard op het veld Gerard checkt of de aardappelen geoogst kunnen worden ... Gerard bij een kist eigenheimers Gerard bij de bouw van een 'gudang' ( = loods ) Gerard bij een koe die gemolken wordt door de djongos Gerard op een tractortje

In 1936 komt Gerard Taco een Indonesische vrouw tegen, Sitih Aminah, klein van stuk,
maar ook Gerard was niet groter dan 1 meter 70.
Zij is geboren op 5 februari 1923, terwijl Gerard van 2 februari 1897 is.
Hij is dan 39 jaar oud en zij een jaar of 14 !!
Ze zijn stapel verliefd op elkaar en in het kader van "robuuste eik zoekt jong blaadje in verband met kruisbestuiving" komen er al spoedig vier kinderen : Akke 7-10-1937, Onno 7-3-1939, Ietje 1940 en Otto 10-11-1942.
( erg veel fantasie in namen hadden ze vroeger blijkbaar niet ! )
Het derde kind, Ietje, geboren in 1940, verdrinkt op 4-jarige leeftijd. Hier is verder niets van bekend.
Met het geboortejaar van Akke in onderstaand document uit 1992 klopt iets niet, omdat Onno 6 maanden later geboren wordt ! Waarschijnlijk moet dat 1937 zijn !

De geboortedata van de kinderen van Gerard en Siti Aminah ... ( in 1992 opgesteld document )

Anne en Akke, die in 1939 naar IndiŽ waren vertrokken, zouden drie maanden in IndiŽ blijven, maar omdat ze het er prima naar de zin hebben, mede door het prachtige klimaat, besluiten ze langer te blijven ..... Dan breekt in Nederland de oorlog uit : de Duitsers vallen Nederland binnen en Anne en Akke zijn genoodzaakt langer in IndiŽ te vertoeven.
Maar ......
Begin 1942 vallen de Jappen de archipel binnen en worden veel, zo niet alle, Nederlanders opgepakt en geÔnterneerd in z.g. Jappenkampen. Zo ook Anne, Akke, Gerard en Otto.
Anne wordt op 25-11-1944 overgeplaatst naar kamp Ambarawa en overlijdt daar op 4-3-1945. Akke wordt december 1942 geÔnterneerd en ook zij overleeft het kamp niet en komt 4-8-1945 te overlijden. Otto wordt, omdat hij een legeruniform aan had ( hij had zich aangesloten bij de KNIL ), door de Jappen opgepakt en naar Birma gebracht om aan de beruchte Birma-spoorlijn te gaan werken, alwaar hij op 4-3-1943 in het kamp Rin Thin in Thailand aan dysenterie overlijdt.
Gerard Taco is de enige overlevende van het gezin in IndonesiŽ. Hij wordt op 1-7-1942 geÔnterneerd, eerst in Buitenzorg ( Bogor ) later in Kedoengbadak, Tjimahi en Tjitjalenka en weer in Tjimahi. De geboorte van zijn zoon Otto in november 1942 heeft hij dus niet meegemaakt.
Hij heeft zich in leven weten te houden door het eten van lombokjes ( rode pepers ), wat naast het kommetje rijst per dag het enige vitaminerijke voedsel was. Waarschijnlijk heeft zijn vriendin Aminah hem vaak extra eten weten toe te stoppen. Hij kwam met hongeroedeem het kamp uit, maar moest tot eind 1946 nog in z.g. Nederlandse veiligheidskampen verblijven tot de situatie weer wat rustiger was. Tijdens zijn internering was Siti Aminah met de mandoer ( hoofdopzichter ) van Gerard getrouwd ter bescherming van de kinderen.

Na alle oorlogsperikelen besluit Gerard eind 1947 ( zijn ouders en broer Otto zijn inmiddels in Jappenkampen overleden ! ) weer naar zijn verwoeste onderneming te gaan om die weer op te bouwen.
Gerard koopt een stuk grond in Pacet op een heuvel en laat er een huis op bouwen.
( zie schilderij van dat huis hieronder ).
In deze periode komt hij de Rode Kruis verpleegster Margaretha Wilhelmina van Beek ( 1912-1996 ) tegen en al snel trouwen ze in Bandung op 27-1-1948.
Ze wonen eerst in Pacet, maar later in Bandung op de Dagoweg 112 door de zeer onveilige situatie in Pacet.

het huis in Pacet      uitbarsting van de Gedeh in 1947      uitbarsting van de Gedeh in 1947

Het huis is niet ver van de "Gedeh" af, een vulkaan, die zo nu en dan rook en as de hemel in spuwt ( zie hierboven ).
Hier is later Gerke geboren in 1948 en in 1950 Engelbert en Margreet.
Hieronder zien we Gerard en Margaretha in Pacet.

pa en ma voor het huis in Pacet pa en ma voor het huis in Pacet pa en ma in Pacet

In de tussentijd ( na de oorlog dus ) komen ook de moeder van ma ( mijn oma dus ), haar zus Johanna ( Jo ) en haar broer ( oom ) Engelbert naar IndiŽ. Ze verblijven daar een lange periode en na verloop van tijd vertrekt oom Engelbert naar Nieuw-Zeeland om daar zijn geluk te beproeven.
Zie de foto's hieronder.

ma, oma en pa op touristische route oma, ma en pa op een uitkijk rustplek ma en haar broer Engelbert in Pacet oom Engelbert met koe